Poeme : Pendant Ce Temps Ii

Le crépuscule
S’enlaidit
Malgré ton sourire

Un taudis de nuages
S’arrange de ta persistance

Tu te cramponnes
À l’heure qui passe

Mais la nuit
T’a déjà disparu

lə kʁepyskylə
sɑ̃lεdi
malɡʁe tɔ̃ suʁiʁə

œ̃ todi də nɥaʒə
saʁɑ̃ʒə də ta pεʁsistɑ̃sə

ty tə kʁɑ̃pɔnə
a lœʁ ki pasə

mε la nɥi
ta deʒa dispaʁy