Poeme : Crocodile 2

Cependant que tu te noies,
Dans tes combles je me faufile,
Reprends le contrôle de toi
Mon roi, ne sois point hostile

Je me présente comme un choix
Je puis être assez utile
Je pourrais porter ta croix
Sur ma silhouette peu gracile

Je ne prétends quoi que ce soit
Je tisse simplement mon fil
Fil d’Ariane, pas fil de soie
Puisque je te déshabille

Il est vrai : je mords parfois
Ce n’est rien, je suis tactile
Silencieux, jamais n’aboie
La discrétion c’est mon style

Ils m’ont enchaîné de lois
Or, j’ai fui de leur asile
Je ne marche pas dans leurs voies
Car je suis un crocodile

səpɑ̃dɑ̃ kə ty tə nwa,
dɑ̃ tε kɔ̃blə ʒə mə fofilə,
ʁəpʁɑ̃ lə kɔ̃tʁolə də twa
mɔ̃ ʁwa, nə swa pwɛ̃ ɔstilə

ʒə mə pʁezɑ̃tə kɔmə œ̃ ʃwa
ʒə pɥiz- εtʁə asez- ytilə
ʒə puʁʁε pɔʁte ta kʁwa
syʁ ma siluεtə pø ɡʁasilə

ʒə nə pʁetɑ̃ kwa kə sə swa
ʒə tisə sɛ̃pləmɑ̃ mɔ̃ fil
fil daʁjanə, pa fil də swa
pɥiskə ʒə tə dezabijə

il ε vʁε : ʒə mɔʁd paʁfwa
sə nε ʁjɛ̃, ʒə sɥi taktilə
silɑ̃sjø, ʒamε nabwa
la diskʁesjɔ̃ sε mɔ̃ stilə

il mɔ̃ ɑ̃ʃεne də lwa
ɔʁ, ʒε fɥi də lœʁ azilə
ʒə nə maʁʃə pa dɑ̃ lœʁ vwa
kaʁ ʒə sɥiz- œ̃ kʁɔkɔdilə