Prose : Improvisation D’un Éveil

Improvisation d’un éveil

Quand le ciel se livre à sa lecture matinale,
Les joncs des Hespérides
Se dressent, telles des pensées effilées,
Ouvrant des chemins de sauterelles
Qui empervenchent le murmure de l’ombre.

Alors, le regard du ciel
Se pose en une rosée de satin
Sur les cils de la cité des vents,
Là où ton esprit y rencontre son frère…

4 et 5 Septembre 2026

ɛ̃pʁɔvizasjɔ̃ dœ̃n- evεj

kɑ̃ lə sjεl sə livʁə a sa lεktyʁə matinalə,
lε ʒɔ̃k dεz- εspeʁidə
sə dʁəse, tεllə dε pɑ̃sez- efile,
uvʁɑ̃ dε ʃəmɛ̃ də sotəʁεllə
ki ɑ̃pεʁvɑ̃ʃe lə myʁmyʁə də lɔ̃bʁə.

alɔʁ, lə ʁəɡaʁ dy sjεl
sə pozə ɑ̃n- ynə ʁoze də satɛ̃
syʁ lε sil də la site dε vɑ̃,
la u tɔ̃n- εspʁi i ʁɑ̃kɔ̃tʁə sɔ̃ fʁεʁə…

katʁə e sɛ̃k sεptɑ̃bʁə dø milə vɛ̃t- sis