Poeme : L’huile Blanche

L’huile blanche

L’arbre
Sur la dune lance
L’ombre calme de ses branches,
Hisse sa ramure
De la terre amère à l’astre mûr ;
Et, chemine
De la cime jusqu’aux racines
L’huile d’une lune

Libre sous la lune blanche

lɥilə blɑ̃ʃə

laʁbʁə
syʁ la dynə lɑ̃sə
lɔ̃bʁə kalmə də sε bʁɑ̃ʃə,
isə sa ʁamyʁə
də la teʁə amεʁə a lastʁə myʁ,
e, ʃəminə
də la simə ʒysko ʁasinə
lɥilə dynə lynə

libʁə su la lynə blɑ̃ʃə