Poeme : Enfin.

Enfin
De sourdes larmes
Baignent
Claires et mûres
Aux gorges de l’œil,
S’éclairent
Et meurent en mille règnes
Que de muettes lèvres
Cueillent en bouquets de pleurs
Qu’âme saigne,

Et en fleurissent le linceul

ɑ̃fɛ̃
də suʁdə- laʁmə
bεɲe
klεʁəz- e myʁə
o ɡɔʁʒə- də lœj,
seklεʁe
e məʁe ɑ̃ milə ʁεɲə
kə də mɥεtə lεvʁə
kœje ɑ̃ bukε də plœʁ
kamə sεɲə,

e ɑ̃ fləʁise lə lɛ̃səl