Poème-France.com

Poeme : Si L’On Sème On S’Aimera



Si L’On Sème On S’Aimera

Si l’on sème ce que l’on sait,
Saurons nous que l’on s’aime ?

Je te décline alors un bouquet
De graines aux milles éclats
De quelques fluets bleuets
De guillerets petit oeillets
D’extravagantes lavandes
Et des genêts en guirlande
De bruyère et d’hortensia
Et le soleil d’un mimosa

Si l’on sème ce que l’on sait,
Saurons nous que l’on s’aime ?

J’arrose le potager de notre avenir
Et je regarde lentement pousser
Tout ce que la vie a déposer
Et au fond de ce jardin en devenir
Il y a ce si joli petit verger
Et en ce lieu ombragé
Nous viendrons nous reposer
Quand l’amour nous aura fatigué

On a semé, on ne le savait pas
Mais moi, je sais que l’on s’aimera
Papillon11

Pour mettre un commentaire

Poème en Phonétique

si lɔ̃ sεmə sə kə lɔ̃ sε,
soʁɔ̃ nu kə lɔ̃ sεmə ?

ʒə tə deklinə alɔʁz- œ̃ bukε
də ɡʁεnəz- o miləz- ekla
də kεlk flɥε bløε
də ɡjʁε pəti ɔεjε
dεkstʁavaɡɑ̃tə lavɑ̃də
e dε ʒənεz- ɑ̃ ɡiʁlɑ̃də
də bʁyiεʁə e dɔʁtɑ̃sja
e lə sɔlεj dœ̃ mimoza

si lɔ̃ sεmə sə kə lɔ̃ sε,
soʁɔ̃ nu kə lɔ̃ sεmə ?

ʒaʁozə lə pɔtaʒe də nɔtʁə avəniʁ
e ʒə ʁəɡaʁdə lɑ̃təmɑ̃ puse
tu sə kə la vi a depoze
e o fɔ̃ də sə ʒaʁdɛ̃ ɑ̃ dəvəniʁ
il i a sə si ʒɔli pəti vεʁʒe
e ɑ̃ sə ljø ɔ̃bʁaʒe
nu vjɛ̃dʁɔ̃ nu ʁəpoze
kɑ̃ lamuʁ nuz- oʁa fatiɡe

ɔ̃n- a səme, ɔ̃ nə lə savε pa
mε mwa, ʒə sε kə lɔ̃ sεməʁa