Poeme : Mys Paris (157)

Verve bâtie.
Rural et rebelle
Fut Paris 18 ème
Le mur je t ’aime
Paris est au loin.

Commune histoire
Rêves de partages
Le Peuple citoyen
Au cœur d ’ artiste.

Élégances decorent
Un regard inattendu
D éclairer des salles
Prolonge une histoire.

De la rue Rustique
À la rue des Saules
Memoires subtiles
Subsistent toujours.

Jubile.
Murmure des siècles
Aux dédales de réalité
Stigmates des histoires
Attachent des Beautés.

Des pans de l ’ existence
Aux alliances confirmées
Éléments des vénérations
Ajoutent grandes allusions.

vεʁvə bati.
ʁyʁal e ʁəbεllə
fy paʁi diz- ɥit εmə
lə myʁ ʒə tεmə
paʁiz- εt- o lwɛ̃.

kɔmynə istwaʁə
ʁεvə də paʁtaʒə
lə pəplə sitwajɛ̃
o kœʁ daʁtistə.

eleɡɑ̃sə dəkɔʁe
œ̃ ʁəɡaʁ inatɑ̃dy
de eklεʁe dε salə
pʁɔlɔ̃ʒə ynə istwaʁə.

də la ʁy ʁystikə
a la ʁy dε solə
məmwaʁə sybtilə
sybziste tuʒuʁ.

ʒybilə.
myʁmyʁə dε sjεklə
o dedalə də ʁealite
stiɡmatə dεz- istwaʁə
ataʃe dε bote.

dε pɑ̃ də lεɡzistɑ̃sə
oz- aljɑ̃sə kɔ̃fiʁme
elemɑ̃ dε veneʁasjɔ̃
aʒute ɡʁɑ̃dəz- alyzjɔ̃.