Poeme : À Ce Clair

Au Clair lilial, Ô belle romance d’argenterie
Lover au geste, porte la rose inédite des galanteries
Duquel ce résonnant rêve attendrit se redépose
Baiser aiguisé en pastel, ciel d’Amétrine grandiose.

Au clair lilial, Ô belle romance d’argenterie
Sous caresse de cet art, au poème s’annoblie
Prisme du cœur clamant son vent complice
Pour embellie si clémente, un nuage de délice.

Au clair lilial, Ô belle romance d’argenterie
Quand la pudeur savoure cette grâce de galerie
Monte une senteur de surprise où bat le plaisir
Une chaleur boisée ornant la racine du devenir.

Au clair lilial, Ô belle romance d’argenterie
Sentiment à l’apogée roule où glisse l’indéfini
Sur lumière de Sade, passion d’ouvrage chiadé
La dentelle de prière blanchit cette joie actée.

o klεʁ liljal, o bεllə ʁɔmɑ̃sə daʁʒɑ̃təʁi
lɔve o ʒεstə, pɔʁtə la ʁozə ineditə dε ɡalɑ̃təʁi
dykεl sə ʁezɔnɑ̃ ʁεvə atɑ̃dʁi sə ʁədepozə
bεze εɡize ɑ̃ pastεl, sjεl dametʁinə ɡʁɑ̃djozə.

o klεʁ liljal, o bεllə ʁɔmɑ̃sə daʁʒɑ̃təʁi
su kaʁεsə də sεt aʁ, o pɔεmə sanɔbli
pʁismə dy kœʁ klamɑ̃ sɔ̃ vɑ̃ kɔ̃plisə
puʁ ɑ̃bεlli si klemɑ̃tə, œ̃ nɥaʒə də delisə.

o klεʁ liljal, o bεllə ʁɔmɑ̃sə daʁʒɑ̃təʁi
kɑ̃ la pydœʁ savuʁə sεtə ɡʁasə də ɡaləʁi
mɔ̃tə ynə sɑ̃tœʁ də syʁpʁizə u ba lə plεziʁ
ynə ʃalœʁ bwaze ɔʁnɑ̃ la ʁasinə dy dəvəniʁ.

o klεʁ liljal, o bεllə ʁɔmɑ̃sə daʁʒɑ̃təʁi
sɑ̃timɑ̃ a lapɔʒe ʁulə u ɡlisə lɛ̃defini
syʁ lymjεʁə də sadə, pasjɔ̃ duvʁaʒə ʃjade
la dɑ̃tεllə də pʁjεʁə blɑ̃ʃi sεtə ʒwa akte.