Poeme : Cette Ritournelle

Ô grâce d’une flûtée ritournelle emporte l’image
Au déclin du frisson sur l’île de l’effeuillage
Aspirant à la tendre féerie des mésangines
Imbibant union de la cîme en royale Néréine.

Ô grâce d’une flûtée ritournelle emporte l’image
Des glaciers de douceur, où la rime est nuage
Se pose les passions en surlignant ce retrait
Au décor fluet, que tu portes l’extase, son reflet.

Ô grâce d’une flûtée ritournelle emporte l’image
Cette joie livresque au désir fleuve du tangage
Se mirent souvent nos clés d’or au jeu d’onde
L’éveil soufflant sur la magnificence des mondes.

Ô grâce d’une flûtée ritournelle emporte l’image
Des Sens délicats sèment la nuitée des sillages
À la beauté qui parsème des bleus qui abreuvent
Les séductions au fièvre de paradis se meuvent.

o ɡʁasə dynə flyte ʁituʁnεllə ɑ̃pɔʁtə limaʒə
o deklɛ̃ dy fʁisɔ̃ syʁ lilə də lefœjaʒə
aspiʁɑ̃ a la tɑ̃dʁə feəʁi dε mezɑ̃ʒinə
ɛ̃bibɑ̃ ynjɔ̃ də la simə ɑ̃ ʁwajalə neʁeinə.

o ɡʁasə dynə flyte ʁituʁnεllə ɑ̃pɔʁtə limaʒə
dε ɡlasje də dusœʁ, u la ʁimə ε nɥaʒə
sə pozə lε pasjɔ̃z- ɑ̃ syʁliɲɑ̃ sə ʁətʁε
o dekɔʁ flɥε, kə ty pɔʁtə- lεkstazə, sɔ̃ ʁəflε.

o ɡʁasə dynə flyte ʁituʁnεllə ɑ̃pɔʁtə limaʒə
sεtə ʒwa livʁεskə o deziʁ fləvə dy tɑ̃ɡaʒə
sə miʁe suvɑ̃ no kle dɔʁ o ʒø dɔ̃də
levεj suflɑ̃ syʁ la maɲifisɑ̃sə dε mɔ̃də.

o ɡʁasə dynə flyte ʁituʁnεllə ɑ̃pɔʁtə limaʒə
dε sɑ̃s delika sεme la nɥite dε sijaʒə
a la bote ki paʁsεmə dε bløs ki abʁəve
lε sedyksjɔ̃z- o fjεvʁə də paʁadi sə məve.