Poeme : En Continuité Roule

Roule l’onde frémissante au baiser du langage
Aussi douce parure dans la soie des voyages
De tes caresses, faste noce aux éclats nitide
Miroite mon regard, Clair de rime des ans viride.

Roule l’onde frémissante au baiser du langage
Découle la fièvre pour un vertige de mille pages
Fleurit l’histoire affleure Sainte nuit des mémoires
Ton octave de miel transporte la vague de l’espoir.

Roule l’onde frémissante au baiser du langage
Vers l’horizon des passions, chante notre ancrage
Nouvelle saison picturale couronne cette flamme
La fleur à ton palais, en amorose, je le déclame.

Roule l’onde frémissante au baiser du langage
Par l’ombre rougit à ce plaisir de sertissage
Lorsque tu sais l’univers est cette perle nue
À nos azurs de neige, la fierté s’élance au flux.

Alchimie vainqueur vient cette transe magique
Au rayon de l’ivresse, à fredonner cette grâce
Façonner cette suave image, la vertue s’enlace.

ʁulə lɔ̃də fʁemisɑ̃tə o bεze dy lɑ̃ɡaʒə
osi dusə paʁyʁə dɑ̃ la swa dε vwajaʒə
də tε kaʁesə, fastə nɔsə oz- ekla nitidə
miʁwatə mɔ̃ ʁəɡaʁ, klεʁ də ʁimə dεz- ɑ̃ viʁidə.

ʁulə lɔ̃də fʁemisɑ̃tə o bεze dy lɑ̃ɡaʒə
dekulə la fjεvʁə puʁ œ̃ vεʁtiʒə də milə paʒə
fləʁi listwaʁə aflœʁə sɛ̃tə nɥi dε memwaʁə
tɔ̃n- ɔktavə də mjεl tʁɑ̃spɔʁtə la vaɡ də lεspwaʁ.

ʁulə lɔ̃də fʁemisɑ̃tə o bεze dy lɑ̃ɡaʒə
vεʁ lɔʁizɔ̃ dε pasjɔ̃, ʃɑ̃tə nɔtʁə ɑ̃kʁaʒə
nuvεllə sεzɔ̃ piktyʁalə kuʁɔnə sεtə flamə
la flœʁ a tɔ̃ palε, ɑ̃n- amɔʁozə, ʒə lə deklamə.

ʁulə lɔ̃də fʁemisɑ̃tə o bεze dy lɑ̃ɡaʒə
paʁ lɔ̃bʁə ʁuʒi a sə plεziʁ də sεʁtisaʒə
lɔʁskə ty sε lynivez- ε sεtə pεʁlə nɥ
a noz- azyʁ də nεʒə, la fjεʁte selɑ̃sə o flyks.

alʃimi vɛ̃kœʁ vjɛ̃ sεtə tʁɑ̃zə maʒikə
o ʁεjɔ̃ də livʁεsə, a fʁədɔne sεtə ɡʁasə
fasɔne sεtə sɥavə imaʒə, la vεʁtɥ sɑ̃lasə.