Poeme : Le Malin

Parce que je n’aime pas ce monde
Lorsque l’invisible s’y installe
Parce que je n’aime pas qu’inondent
Tous les genres de noires arnaques

Parce que je n’aime pas ce comble
De deux vérités obstacles
Parce que je n’aime pas cette bombe
Lorsque le karma dérape

Parce que je n’aime pas les ombres
Lorsque le soleil menace
Parce que je n’aime pas les frondes
Lorsque les cailloux attaquent

Parce que je n’aime pas les combles
Lorsque l’inconscient débarque
Parce que je trouve cela immonde
Lorsque certains se taclent

Parce que je hais tout ce qui tombe
Lorsque la méchanceté nous claque
Parce que je n’aime pas l’immonde
Lorsque le malin éclate

Parce que je n’aime pas, chez l’humain, ses côtés sombres
Alors qu’il nous éclaire en un si bel oracle

paʁsə kə ʒə nεmə pa sə mɔ̃də
lɔʁskə lɛ̃viziblə si ɛ̃stalə
paʁsə kə ʒə nεmə pa kinɔ̃de
tus lε ʒɑ̃ʁə- də nwaʁəz- aʁnak

paʁsə kə ʒə nεmə pa sə kɔ̃blə
də dø veʁitez- ɔpstaklə
paʁsə kə ʒə nεmə pa sεtə bɔ̃bə
lɔʁskə lə kaʁma deʁapə

paʁsə kə ʒə nεmə pa lεz- ɔ̃bʁə
lɔʁskə lə sɔlεj mənasə
paʁsə kə ʒə nεmə pa lε fʁɔ̃də
lɔʁskə lε kajuz- atake

paʁsə kə ʒə nεmə pa lε kɔ̃blə
lɔʁskə lɛ̃kɔ̃sjɑ̃ debaʁkə
paʁsə kə ʒə tʁuvə səla imɔ̃də
lɔʁskə sεʁtɛ̃ sə takle

paʁsə kə ʒə-ε tu sə ki tɔ̃bə
lɔʁskə la meʃɑ̃səte nu klakə
paʁsə kə ʒə nεmə pa limɔ̃də
lɔʁskə lə malɛ̃ eklatə

paʁsə kə ʒə nεmə pa, ʃe lymɛ̃, sε kote sɔ̃bʁə
alɔʁ kil nuz- eklεʁə ɑ̃n- œ̃ si bεl ɔʁaklə