Poeme : Frêle Beauté

Frêle beauté, exhale la romance des soirs
Éprise de caresse, coiffe la douceur de l’histoire
En blondeur d’un cœur à l’hymne des étoiles
Butin de fraîcheur pour l’amour levant la toile.

Frêle beauté, exhale la romance des soirs
Surbrille de neige, les printemps sans gloire
Tisse humble lumière de sagesse première
Refrain des manières au ciel des joies sincères.

Frêle beauté, exhale la romance des soirs
Embrasse noce commune, au feu d’un espoir
Quand l’éternité se fait doux livre d’accueil
Il suffit lover le lin à la passion que l’on effeuille.

Frêle beauté, exhale la romance des soirs
Aux souvenirs éclairés à l’horizon du devoir
Mille éclats de bonheur, l’aventure, le voile
La voltige des jours, l’art velouté se dévoile.

fʁεlə bote, εɡzalə la ʁɔmɑ̃sə dε swaʁ
epʁizə də kaʁεsə, kwafə la dusœʁ də listwaʁə
ɑ̃ blɔ̃dœʁ dœ̃ kœʁ a limnə dεz- etwalə
bytɛ̃ də fʁεʃœʁ puʁ lamuʁ ləvɑ̃ la twalə.

fʁεlə bote, εɡzalə la ʁɔmɑ̃sə dε swaʁ
syʁbʁijə də nεʒə, lε pʁɛ̃tɑ̃ sɑ̃ ɡlwaʁə
tisə œ̃blə lymjεʁə də saʒεsə pʁəmjεʁə
ʁəfʁɛ̃ dε manjεʁəz- o sjεl dε ʒwa sɛ̃sεʁə.

fʁεlə bote, εɡzalə la ʁɔmɑ̃sə dε swaʁ
ɑ̃bʁasə nɔsə kɔmynə, o fø dœ̃n- εspwaʁ
kɑ̃ letεʁnite sə fε du livʁə dakœj
il syfi lɔve lə lɛ̃ a la pasjɔ̃ kə lɔ̃n- efœjə.

fʁεlə bote, εɡzalə la ʁɔmɑ̃sə dε swaʁ
o suvəniʁz- eklεʁez- a lɔʁizɔ̃ dy dəvwaʁ
milə ekla də bɔnœʁ, lavɑ̃tyʁə, lə vwalə
la vɔltiʒə dε ʒuʁ, laʁ vəlute sə devwalə.