Poeme : De Tous Mes Sens

Un bisou de tous mes sens, la toile grimpante
Une verdoyance aux mille essences, sidérante
Des sérins majestueux dans l’éden de pastel
Des satins miraculeux vire en ciel sans appel.

Un bisou de tous mes sens, la toile grimpante
L’âme s’harmonise aux dentelles de rêve pimpante
Damasquinant tes lèvres, du souffle des fontaines
Déjà, me parvint le poème sur rai de porcelaine.

Un bisou de tous mes sens, la toile grimpante
Au prisme changeant de l’enfance dilectante
Des plafonds éphémères, lune et étoile épistolaires
Montagne véritable sous une croissance solaire.

Un bisou de tous mes sens, la toile grimpante
Éclat d’onde ponctuelle en passion mouvante
Dans la relation ivre des limpides solennels
La lumière à des roses pour nos actes universels.

œ̃ bizu də tus mε sɑ̃s, la twalə ɡʁɛ̃pɑ̃tə
ynə vεʁdwajɑ̃sə o milə esɑ̃sə, sideʁɑ̃tə
dε seʁɛ̃ maʒεstɥø dɑ̃ ledɛ̃ də pastεl
dε satɛ̃ miʁakylø viʁə ɑ̃ sjεl sɑ̃z- apεl.

œ̃ bizu də tus mε sɑ̃s, la twalə ɡʁɛ̃pɑ̃tə
lamə saʁmɔnizə o dɑ̃tεllə də ʁεvə pɛ̃pɑ̃tə
damaskinɑ̃ tε lεvʁə, dy suflə dε fɔ̃tεnə
deʒa, mə paʁvɛ̃ lə pɔεmə syʁ ʁε də pɔʁsəlεnə.

œ̃ bizu də tus mε sɑ̃s, la twalə ɡʁɛ̃pɑ̃tə
o pʁismə ʃɑ̃ʒɑ̃ də lɑ̃fɑ̃sə dilεktɑ̃tə
dε plafɔ̃z- efemεʁə, lynə e etwalə epistɔlεʁə
mɔ̃taɲə veʁitablə suz- ynə kʁwasɑ̃sə sɔlεʁə.

œ̃ bizu də tus mε sɑ̃s, la twalə ɡʁɛ̃pɑ̃tə
ekla dɔ̃də pɔ̃ktɥεllə ɑ̃ pasjɔ̃ muvɑ̃tə
dɑ̃ la ʁəlasjɔ̃ ivʁə dε lɛ̃pidə sɔlεnεl
la lymjεʁə a dε ʁozə puʁ noz- aktəz- ynivεʁsεl.