Poeme : Par Cette Étoile

L’étoile, immuable désert au pléiade de soleils
Un sanctuaire dédié pour la chimie de l’éveil
Flux vibratoire densifie les cîmes du boisement
Réjouit l’équilibre adorne la boucle de rosoiement.

L’étoile, immuable désert au pléiade de soleils
Dans l’encre nuptiale de notre amour, veille
Enlaçant sa vague d’été sur l’ambre des rêves
Fleur de vers liquide, respiration la soulève.

L’étoile, immuable désert au pléiade de soleils
Notre cœur louangé voguant sur liliale corbeille
Au flot rubiacé tourné vers la promesse éclairée
Habile douceur alanguie les nuées de baisers.

L’étoile, immuable désert au pléiade de soleils
Plaisir délectable d’éclair d’une page, fin vermeil
Souvenir des blés vêt la caresse du lin de tressage
Jumeler nos ciels dans le pastel anisé des âges.

letwalə, imɥablə dezεʁ o plejadə də sɔlεj
œ̃ sɑ̃ktɥεʁə dedje puʁ la ʃimi də levεj
flyks vibʁatwaʁə dɑ̃sifi lε simə dy bwazəmɑ̃
ʁeʒui lekilibʁə adɔʁnə la buklə də ʁozwaəmɑ̃.

letwalə, imɥablə dezεʁ o plejadə də sɔlεj
dɑ̃ lɑ̃kʁə nypsjalə də nɔtʁə amuʁ, vεjə
ɑ̃lasɑ̃ sa vaɡ dete syʁ lɑ̃bʁə dε ʁεvə
flœʁ də vεʁ likidə, ʁεspiʁasjɔ̃ la sulεvə.

letwalə, imɥablə dezεʁ o plejadə də sɔlεj
nɔtʁə kœʁ lwɑ̃ʒe vɔɡɑ̃ syʁ liljalə kɔʁbεjə
o flo ʁybjase tuʁne vεʁ la pʁɔmεsə eklεʁe
abilə dusœʁ alɑ̃ɡi lε nye də bεze.

letwalə, imɥablə dezεʁ o plejadə də sɔlεj
plεziʁ delεktablə deklεʁ dynə paʒə, fɛ̃ vεʁmεj
suvəniʁ dε ble vεt la kaʁεsə dy lɛ̃ də tʁesaʒə
ʒyməle no sjεl dɑ̃ lə pastεl anize dεz- aʒə.