Poeme : Par Cette Parole

Cette parole échevelée d’une révérente joie
Auguste cœur aux angles de rondeur grivois
Grave l’opus du soleil, lilial-fauviné, rougonnant
Nimbe ce résineux réseau d’un faste déroutant.

Cette parole échevelée d’une révérente joie
Un baume pour l’atours, doux, l’insigne roi
Elle s’enlace sur les rêves crémeux d’un éclat
Érige baptême de couleurs à la foi incarnat.

Cette parole échevelée d’une révérente joie
Emplit vert-éveil, au ciel tressé de sous-bois
Ovale des caresses rieuses forgent cette opale
À l’octave de ce charme d’une élégance fluviale.

Cette parole échevelée d’une révérente joie
Procure la flambée alchimique, sursaut grégeois
Luire la lune d’or fin du Topaze blanc des mers
Bâtir les ergs de pétales pour le fébrile hiver.

Cette parole échevelée d’une révérente joie
Rend l’atmosphère vernis de sûreté qui rosoie
Enveloppe des lettres de soie, du silence immense
Sur surlissage des nuits en clarté d’outre galance.

sεtə paʁɔlə eʃəvəle dynə ʁeveʁɑ̃tə ʒwa
oɡystə kœʁ oz- ɑ̃ɡlə də ʁɔ̃dœʁ ɡʁivwa
ɡʁavə lɔpys dy sɔlεj, liljal fovine, ʁuɡɔnɑ̃
nɛ̃bə sə ʁezinø ʁezo dœ̃ fastə deʁutɑ̃.

sεtə paʁɔlə eʃəvəle dynə ʁeveʁɑ̃tə ʒwa
œ̃ bomə puʁ latuʁ, du, lɛ̃siɲə ʁwa
εllə sɑ̃lasə syʁ lε ʁεvə kʁemø dœ̃n- ekla
eʁiʒə batεmə də kulœʁz- a la fwa ɛ̃kaʁna.

sεtə paʁɔlə eʃəvəle dynə ʁeveʁɑ̃tə ʒwa
ɑ̃pli vεʁ evεj, o sjεl tʁese də su bwa
ɔvalə dε kaʁesə ʁjøzə fɔʁʒe sεtə ɔpalə
a lɔktavə də sə ʃaʁmə dynə eleɡɑ̃sə flyvjalə.

sεtə paʁɔlə eʃəvəle dynə ʁeveʁɑ̃tə ʒwa
pʁɔkyʁə la flɑ̃be alʃimikə, syʁso ɡʁeʒwa
lɥiʁə la lynə dɔʁ fɛ̃ dy tɔpazə blɑ̃ dε mεʁ
batiʁ lεz- εʁɡ də petalə puʁ lə febʁilə ivεʁ.

sεtə paʁɔlə eʃəvəle dynə ʁeveʁɑ̃tə ʒwa
ʁɑ̃ latmɔsfεʁə vεʁni də syʁəte ki ʁozwa
ɑ̃vəlɔpə dε lεtʁə- də swa, dy silɑ̃sə imɑ̃sə
syʁ syʁlisaʒə dε nɥiz- ɑ̃ klaʁte dutʁə ɡalɑ̃sə.