Poeme : Ce Murmure Si Doux

Le doux murmure se souvint de l’extase mûre
Du sourire assuré, rince les courants des parures
D’intention déliée frise l’accord congruent
En témoigne le narratif, au cocon chétif nitescent.

Le doux murmure se souvint de l’extase mûre
Résulte la gamme de rêve pour d’autres tentures
Écume de ciel, nourrit cette flamme rentoilée
Procure un clair de nu, ô lumière parcheminée.

Le doux murmure se souvint de l’extase mûre
Au lyrisme notoire sensibilise la boisée lecture
Au large vaporeux d’un espoir bleu vibratoire
Le charme laiteux sertie d’une rose des moires.

Le doux murmure se souvint de l’extase mûre
Émotion pure glisse destinée à ce qui perdure
Au sommet d’art où frémit la nuée ardente
Auréole le beau reflet du souvenir des sentes.

lə du myʁmyʁə sə suvɛ̃ də lεkstazə myʁə
dy suʁiʁə asyʁe, ʁɛ̃sə lε kuʁɑ̃ dε paʁyʁə
dɛ̃tɑ̃sjɔ̃ delje fʁizə lakɔʁ kɔ̃ɡʁye
ɑ̃ temwaɲə lə naʁatif, o kɔkɔ̃ ʃetif nitesɑ̃.

lə du myʁmyʁə sə suvɛ̃ də lεkstazə myʁə
ʁezyltə la ɡamə də ʁεvə puʁ dotʁə- tɑ̃tyʁə
ekymə də sjεl, nuʁʁi sεtə flamə ʁɑ̃twale
pʁɔkyʁə œ̃ klεʁ də ny, o lymjεʁə paʁʃəmine.

lə du myʁmyʁə sə suvɛ̃ də lεkstazə myʁə
o liʁismə nɔtwaʁə sɑ̃sibilizə la bwaze lεktyʁə
o laʁʒə vapɔʁø dœ̃n- εspwaʁ blø vibʁatwaʁə
lə ʃaʁmə lεtø sεʁti dynə ʁozə dε mwaʁə.

lə du myʁmyʁə sə suvɛ̃ də lεkstazə myʁə
emɔsjɔ̃ pyʁə ɡlisə dεstine a sə ki pεʁdyʁə
o sɔmε daʁ u fʁemi la nye aʁdɑ̃tə
oʁeɔlə lə bo ʁəflε dy suvəniʁ dε sɑ̃tə.