Poeme : Humble

Ce plaisir humble de cet art, au cadre délicat
Aiguise mon sourire du rai d’un conte incarnat
Par l’élan soigné intègrant la glorieuse symphonie
Notre beauté franche, vif reflet des hégémonies.

Ce plaisir humble de cet art, au cadre délicat
Instaure léger frisson en saint voile sur l’ébats
Mon coeur sachant cueillir d’un bouquet tes effets
Argentine complicité, amples souvenirs le liseret.

Ce plaisir humble de cet art, au cadre délicat
Cisèle les miroirs bleus de ton étoile, le matelas
Il y a en substance le chant dévot de ton espace
Je crois mon immensité follâtre arrondit ta trace.

Ce plaisir humble de cet art, au cadre délicat
Passionné des lumières rend le vertige béat
Pur silence, espiègle, un drap sous mes étincelle
Ma constance te flamboie d’une ardeur de miel.

Un ajustement réglé au baiser de la voie lactée
Toujours m’éprendre de ce prémices enivré
En ta présence, mille saveurs, illustre la chaleur.

sə plεziʁ œ̃blə də sεt aʁ, o kadʁə delika
εɡizə mɔ̃ suʁiʁə dy ʁε dœ̃ kɔ̃tə ɛ̃kaʁna
paʁ lelɑ̃ swaɲe ɛ̃tεɡʁɑ̃ la ɡlɔʁjøzə sɛ̃fɔni
nɔtʁə bote fʁɑ̃ʃə, vif ʁəflε dεz- eʒemɔni.

sə plεziʁ œ̃blə də sεt aʁ, o kadʁə delika
ɛ̃stoʁə leʒe fʁisɔ̃ ɑ̃ sɛ̃ vwalə syʁ leba
mɔ̃ kœʁ saʃɑ̃ kœjiʁ dœ̃ bukε tεz- efε
aʁʒɑ̃tinə kɔ̃plisite, ɑ̃plə suvəniʁ lə lizəʁε.

sə plεziʁ œ̃blə də sεt aʁ, o kadʁə delika
sizεlə lε miʁwaʁ bløs də tɔ̃n- etwalə, lə matəla
il i a ɑ̃ sybstɑ̃sə lə ʃɑ̃ devo də tɔ̃n- εspasə
ʒə kʁwa mɔ̃n- imɑ̃site fɔlatʁə aʁɔ̃di ta tʁasə.

sə plεziʁ œ̃blə də sεt aʁ, o kadʁə delika
pasjɔne dε lymjεʁə ʁɑ̃ lə vεʁtiʒə bea
pyʁ silɑ̃sə, εspjεɡlə, œ̃ dʁa su mεz- etɛ̃sεllə
ma kɔ̃stɑ̃sə tə flɑ̃bwa dynə aʁdœʁ də mjεl.

œ̃n- aʒystəmɑ̃ ʁeɡle o bεze də la vwa lakte
tuʒuʁ mepʁɑ̃dʁə də sə pʁemisəz- ɑ̃nivʁe
ɑ̃ ta pʁezɑ̃sə, milə savœʁ, ilystʁə la ʃalœʁ.