Poeme : D’azur

Ma caresse est d’azur, orné au rêve de l’Orient
Retenu dans tes neiges de l’éveil, chaste instant
Mon coeur relit la perle du bal des liliales senteurs
Où ma splendeur demeure à ta vénuste blancheur.

Ma caresse est d’azur, orné au rêve de l’Orient
A chérir ta chaleur d’une douceur d’outre temps
Ce trouble que tu effeuilles d’un vaste baiser
L’univers résonne en clef de poème extatisé.

Ma caresse est d’azur, orné au rêve de l’Orient
La liesse brille le refrain du chemin se mariant
Délice vibrant à ce tendre voile de l’amour
Fin délire du rire en satin trône sur page velours.

Ma caresse est d’azur, orné au rêve de l’Orient
Natte un lit d’étoiles à ton art magnifié récent
La dentelle d’espoir étreint ces soirs si bleus
Nos feux aux robes chics de diamants laiteux.

Le prodige évoluant dans un astral transport
Amener l’air en fragrance, la souplesse que j’adore
Grâce qu’on habille de ciel, la suite colombelle.

ma kaʁεsə ε dazyʁ, ɔʁne o ʁεvə də lɔʁje
ʁətəny dɑ̃ tε nεʒə də levεj, ʃastə ɛ̃stɑ̃
mɔ̃ kœʁ ʁəli la pεʁlə dy bal dε liljalə sɑ̃tœʁ
u ma splɑ̃dœʁ dəməʁə a ta venystə blɑ̃ʃœʁ.

ma kaʁεsə ε dazyʁ, ɔʁne o ʁεvə də lɔʁje
a ʃeʁiʁ ta ʃalœʁ dynə dusœʁ dutʁə tɑ̃
sə tʁublə kə ty efœjə dœ̃ vastə bεze
lynive ʁezɔnə ɑ̃ kle də pɔεmə εkstatize.

ma kaʁεsə ε dazyʁ, ɔʁne o ʁεvə də lɔʁje
la ljεsə bʁijə lə ʁəfʁɛ̃ dy ʃəmɛ̃ sə maʁjɑ̃
delisə vibʁɑ̃ a sə tɑ̃dʁə vwalə də lamuʁ
fɛ̃ deliʁə dy ʁiʁə ɑ̃ satɛ̃ tʁonə syʁ paʒə vəluʁ.

ma kaʁεsə ε dazyʁ, ɔʁne o ʁεvə də lɔʁje
natə œ̃ li detwaləz- a tɔ̃n- aʁ maɲifje ʁesɑ̃
la dɑ̃tεllə dεspwaʁ etʁɛ̃ sε swaʁ si bløs
no føz- o ʁɔbə ʃik də djamɑ̃ lεtø.

lə pʁɔdiʒə evɔlɥɑ̃ dɑ̃z- œ̃n- astʁal tʁɑ̃spɔʁ
aməne lεʁ ɑ̃ fʁaɡʁɑ̃sə, la suplεsə kə ʒadɔʁə
ɡʁasə kɔ̃-abijə də sjεl, la sɥitə kɔlɔ̃bεllə.