Poeme : Fleurissement D’amour

À fleurir la lune d’une Rose pêche de ta clarté
Caresse pommelée au désir de fête sucrée
Ce rubis des saveurs du satin d’arc cerisier
Sur vague lait dans un choeur de miel pourprier.

À fleurir la lune d’une Rose pêche de ta clarté
Une bise de souvenirs, d’éclats d’onde exaltée
Te soutenir sur l’épaule de nos rires en flocon
Lente fusion des Mauves et Coméline citron.

À fleurir la lune d’une Rose pêche de ta clarté
Contient légère innocence, Ô grâce visitée
Arôme réputé à l’antre des créations diffusent
Épouse ta splendeur l’aria de nos plaines profuses.

À fleurir la lune d’une Rose pêche de ta clarté
L’espérance de mille voiles vers l’avenir diapré
Cueillant l’horizon du savoir des astres, le geste
Ère de lumière emplit de doux sons, lame funeste.

Complicité des parfums à la bouche de son refrain
Dissimule un havre de beauté à jamais sanctifié
Au rythme flottant vers des fenêtres enchantées.

a fləʁiʁ la lynə dynə ʁozə pεʃə də ta klaʁte
kaʁεsə pɔməle o deziʁ də fεtə sykʁe
sə ʁybi dε savœʁ dy satɛ̃ daʁk səʁizje
syʁ vaɡ lε dɑ̃z- œ̃ ʃœʁ də mjεl puʁpʁje.

a fləʁiʁ la lynə dynə ʁozə pεʃə də ta klaʁte
ynə bizə də suvəniʁ, dekla dɔ̃də εɡzalte
tə sutəniʁ syʁ lepolə də no ʁiʁəz- ɑ̃ flɔkɔ̃
lɑ̃tə fyzjɔ̃ dε movəz- e kɔmelinə sitʁɔ̃.

a fləʁiʁ la lynə dynə ʁozə pεʃə də ta klaʁte
kɔ̃tjɛ̃ leʒεʁə inɔsɑ̃sə, o ɡʁasə vizite
aʁomə ʁepyte a lɑ̃tʁə dε kʁeasjɔ̃ difyze
epuzə ta splɑ̃dœʁ laʁja də no plεnə pʁɔfyzə.

a fləʁiʁ la lynə dynə ʁozə pεʃə də ta klaʁte
lεspeʁɑ̃sə də milə vwalə vεʁ lavəniʁ djapʁe
kœjɑ̃ lɔʁizɔ̃ dy savwaʁ dεz- astʁə, lə ʒεstə
εʁə də lymjεʁə ɑ̃pli də du sɔ̃, lamə fynεstə.

kɔ̃plisite dε paʁfœ̃z- a la buʃə də sɔ̃ ʁəfʁɛ̃
disimylə œ̃-avʁə də bote a ʒamε sɑ̃ktifje
o ʁitmə flɔtɑ̃ vεʁ dε fənεtʁəz- ɑ̃ʃɑ̃te.