Poème-France.com

Poeme : Mort D’Un Ange Noir…



Mort D’Un Ange Noir…

Je suis cette âme noire que la mort appèle
Elle me demande de la rejoindre
Elle me tend ses bras tentaculaires
Qui m’enlacent amoureusement
Puis m’agrippent sauvagement
Le doux rêve de délivrance
Celle de quitter cette vie de souffrance
Se transforment en un désespoirs sans détour
Je vois ces entailles sanglantes
Ce sont les marques d’une vie torturée
Elles se sont arrêtés de saigner
Je suis effrayée par ces flammes ardentes
Qui dansent autour de mots
Me fixant de leur chaleur, me narguant
Elle me touchent elle me brûle
Je souffre je pleure et je hurle
Je ne suis plus qu’un tas de cendres noires
Qui baignent dans cette marre sanglante
Elle crie de toutes ses forces dans mes yeux
Mais le vent me balaye en un souffle
Et comme dans ma triste vie,
Dans la mort je ne suis plus rien…
Les Yeux Noirs

Pour mettre un commentaire

Poème en Phonétique

ʒə sɥi sεtə amə nwaʁə kə la mɔʁ apεlə
εllə mə dəmɑ̃də də la ʁəʒwɛ̃dʁə
εllə mə tɑ̃ sε bʁa tɑ̃takylεʁə
ki mɑ̃lase amuʁøzəmɑ̃
pɥi maɡʁipe sovaʒəmɑ̃
lə du ʁεvə də delivʁɑ̃sə
sεllə də kite sεtə vi də sufʁɑ̃sə
sə tʁɑ̃sfɔʁme ɑ̃n- œ̃ dezεspwaʁ sɑ̃ detuʁ
ʒə vwa sεz- ɑ̃tajə sɑ̃ɡlɑ̃tə
sə sɔ̃ lε maʁk dynə vi tɔʁtyʁe
εllə sə sɔ̃t- aʁεte də sεɲe
ʒə sɥiz- efʁεje paʁ sε flaməz- aʁdɑ̃tə
ki dɑ̃se otuʁ də mo
mə fiksɑ̃ də lœʁ ʃalœʁ, mə naʁɡɑ̃
εllə mə tuʃe εllə mə bʁylə
ʒə sufʁə ʒə plœʁə e ʒə yʁlə
ʒə nə sɥi plys kœ̃ tas də sɑ̃dʁə- nwaʁə
ki bεɲe dɑ̃ sεtə maʁə sɑ̃ɡlɑ̃tə
εllə kʁi də tutə sε fɔʁsə- dɑ̃ mεz- iø
mε lə vɑ̃ mə balεj ɑ̃n- œ̃ suflə
e kɔmə dɑ̃ ma tʁistə vi,
dɑ̃ la mɔʁ ʒə nə sɥi plys ʁjɛ̃…