Poeme : L’arabesque De Rêve

Forme l’arabesque de rêve ce baiser benoît
Éternel au ciel d’encre d’or des lys, bel exploit
Chérir le voile des pétales à l’ineffable flamme
Comme la pudeur éveillée saisit l’étoile, d’âme.

Forme l’arabesque de rêve ce baiser benoît
Dans l’onde des prières auquelle l’unité se noie
Et blondir ce qu’il y a de nature fidèle volumique
L’onction de flamboyance vers le pan totemique.

Forme l’arabesque de rêve ce baiser benoît
Sur volupté des sons, on déroule le mol émoi
Venise d’îles dans la rose, Lune bleue de Grèce
Au charme de sémille, le fort conforté de sagesse.

Forme l’arabesque de rêve ce baiser benoît
Tandis la fleur presque, poétise notre choix
Un jardin de lyre emporte la beauté des signes
Éclats de conte pour la fièvre d’eau des cygnes.

fɔʁmə laʁabεskə də ʁεvə sə bεze bənwa
etεʁnεl o sjεl dɑ̃kʁə dɔʁ dε lis, bεl εksplwa
ʃeʁiʁ lə vwalə dε petaləz- a linefablə flamə
kɔmə la pydœʁ evεje sεzi letwalə, damə.

fɔʁmə laʁabεskə də ʁεvə sə bεze bənwa
dɑ̃ lɔ̃də dε pʁjεʁəz- okεllə lynite sə nwa
e blɔ̃diʁ sə kil i a də natyʁə fidεlə vɔlymikə
lɔ̃ksjɔ̃ də flɑ̃bwajɑ̃sə vεʁ lə pɑ̃ tɔtəmikə.

fɔʁmə laʁabεskə də ʁεvə sə bεze bənwa
syʁ vɔlypte dε sɔ̃, ɔ̃ deʁulə lə mɔl emwa
vənizə dilə dɑ̃ la ʁozə, lynə blø də ɡʁεsə
o ʃaʁmə də semijə, lə fɔʁ kɔ̃fɔʁte də saʒεsə.

fɔʁmə laʁabεskə də ʁεvə sə bεze bənwa
tɑ̃di la flœʁ pʁεskə, pɔetizə nɔtʁə ʃwa
œ̃ ʒaʁdɛ̃ də liʁə ɑ̃pɔʁtə la bote dε siɲə
ekla də kɔ̃tə puʁ la fjεvʁə do dε siɲə.