Poeme : Bretagne Intemporelle

Là où s’effacent les heures, la Bretagne s’éveille.
Le vent, ce vieux conteur dans son antique pudeur
Frôle landes rousses où le menhir droit sommeille
Flamme souveraine que cette Bretagne splendeur.

Terre de mystère d’Armorique et de brumes
Dans cette mélancolie douce qui me consume
Tu restes immuable tel un refuge romantique
Écrin souverain mais hautement authentique

Le ciel nacré breton s’éveille en douce pudeur
Parfum de sel et d’âme où s’enflamme le cœur
Tel un phare serein guidant les âmes errantes
De marins noyés dans la pire des tourmentes.

Ton océan, miroir bleu, reflète l’ infini
Houle s’écrêtant en un souffle immuable, uni
Ta mer y chante belle et inépuisable
Quand son flot d’écume vient s’échouer sur le sable.
L’ eau nacrée susurre interminables légendes.
Le vent murmure et parle aux ajoncs des landes
Et la lune en robe indécise éclaire mon âme,
Subsiste ta beauté que ta Bretagne déclame.

Bretagne, tes goélands dessinent dans l’espace
Des étoiles d’argent en cercles variés, infinis.
Terre fière et splendide, ton âme est limpide
A l’image des korrigans, des lutins et druides.

la u sefase lεz- œʁ, la bʁətaɲə sevεjə.
lə vɑ̃, sə vjø kɔ̃tœʁ dɑ̃ sɔ̃n- ɑ̃tikə pydœʁ
fʁolə lɑ̃də ʁusəz- u lə mɑ̃iʁ dʁwa sɔmεjə
flamə suvəʁεnə kə sεtə bʁətaɲə splɑ̃dœʁ.

teʁə də mistεʁə daʁmɔʁikə e də bʁymə
dɑ̃ sεtə melɑ̃kɔli dusə ki mə kɔ̃symə
ty ʁεstəz- imɥablə tεl œ̃ ʁəfyʒə ʁɔmɑ̃tikə
ekʁɛ̃ suvəʁɛ̃ mε-otəmɑ̃ otɑ̃tikə

lə sjεl nakʁe bʁətɔ̃ sevεjə ɑ̃ dusə pydœʁ
paʁfœ̃ də sεl e damə u sɑ̃flamə lə kœʁ
tεl œ̃ faʁə səʁɛ̃ ɡidɑ̃ lεz- aməz- eʁɑ̃tə
də maʁɛ̃ nwaje dɑ̃ la piʁə dε tuʁmɑ̃tə.

tɔ̃n- ɔseɑ̃, miʁwaʁ blø, ʁəflεtə lɛ̃fini
ulə sekʁεtɑ̃ ɑ̃n- œ̃ suflə imɥablə, yni
ta mεʁ i ʃɑ̃tə bεllə e inepɥizablə
kɑ̃ sɔ̃ flo dekymə vjɛ̃ seʃue syʁ lə sablə.
lo nakʁe syzyʁə ɛ̃tεʁminablə leʒɑ̃də.
lə vɑ̃ myʁmyʁə e paʁlə oz- aʒɔ̃k dε lɑ̃də
e la lynə ɑ̃ ʁɔbə ɛ̃desizə eklεʁə mɔ̃n- amə,
sybzistə ta bote kə ta bʁətaɲə deklamə.

bʁətaɲə, tε ɡɔelɑ̃ desine dɑ̃ lεspasə
dεz- etwalə daʁʒe ɑ̃ sεʁklə vaʁje, ɛ̃fini.
teʁə fjεʁə e splɑ̃didə, tɔ̃n- amə ε lɛ̃pidə
a limaʒə dε kɔʁiɡɑ̃, dε lytɛ̃z- e dʁɥidə.